nieuws
ooit meer schaken
In memoriam Nol van Dijk (2)
Een koude steen, dat past niet bij jou
hoe mooi getekend ook
ik denk aan paardesprong
aan jointje draaien
nee, aan koning en aan koningin
Een warme steen, rechtstreeks van de zon
aapt apen na, danst met de schapen
zwaait als hij weggereden wordt
een koning naast zijn dame
en schrijft dan: Nooit meer schaken
Een lieve steen, een stuk, een stille trom
die grapt en huilt en aan de rand van het bord
naast zijn dame slaat aan het relativeren
want ‘ach, Adriaan, leven en dood
we mogen niet discrimineren’
Een zingende steen, met de hik en de tik
en de slik, want we mogen wél variëren:
Niets, niets, helemaal niets...
Mooi is de bonobo slecht de mens
het is verdomd niet te verteren
Een vallende steen, van het schaakbord
over de rand, de velden verlaten
Nol aan de rol, spotlights aan
hij kan er niets aan doen hij
grijnst nog eenmaal naar zijn dame
Hij huilt niet meer, schrijft hij, zegt hij
wij wel, en lachen door de tranen heen
om alle wilde wijsheid
waarmee we ons verrijkten
Tot nu. Nog eenmaal zonsopgang. Een steen?
Ga heen.
n memoriam Nol van Dijk (1930-2008)
Mij bereikte het droevige bericht dat Nol van Dijk is overleden. Hij was al enige tijd ziek. Nol was immer een goedgemutste en humoristische persoonlijkheid, met duidelijk diepe gronden. Een bijzonder plezierig man met wie je avonden kon schaken en/of debatteren. Hij schreef mooie, humoristische en ontroerende boeken, wist in zijn geschreven proza zowel als in conversatie altijd weer origineel en verrassend uit de hoek te komen.
Enige weken geleden zocht ik hem op in zijn woonst in Amsterdam, waar hij mij bij binnenkomst (maar ik zag het meteen al) meedeelde ernstig ziek te zijn. We hebben die dag nog enige tijd samen kunnen doorbrengen.
Nol van Dijk was onder meer geruime tijd filmrecensent en columnist voor NRC, schreef dialogen voor films en speelde zelfs een rol in de film Achter glas van Ab van Ieperen (1981). Maar ik kende hem vooral als bevlogen auteur (die, naar eigen zeggen, driemaal was gedebuteerd toen Vassallucci Zolders uitgaf), oprecht bonobovriend en bijzonder aangenaam gezelschap. Regelmatig bereikte mij zeer geestig light verse van zijn hand. Ook was hij actief in Een ander joods geluid en het Sociocratisch Centrum Nederland.
Nol was de grote liefde en steun en toeverlaat van Chaja Polak, die niet lang geleden ook al een zoon moest verliezen. Mijn gedachten zijn nu vooral ook bij haar.
hrees Anna wint opnieuw prijs voor de beste film
Ditmaal in Rome, tijdens het Festival Internazionale del Film di Roma:
‘...the jury, presided over by Maurizio Sciarra, [...] assigned the 4,000-euro Clear Channel Prize for Best First Film, which was awarded to The Bird Can’t Fly by Threes Anna (Holland) for its forceful visual impact and very personal reinvention of reality, treating characters and their emotions with a sure touch and an original viewpoint.’
n Birma is bloggen en dichten nogal riskant
Nu.nl meldt: Een bekende blogger is maandag in Birma (Myanmar) veroordeeld tot ruim twintig jaar gevangenisstraf, onder meer vanwege 'het wekken van openbare onrust'. De dichter Saw Wai kreeg twee jaar cel, omdat hij een tegen de regering gerichte spreuk in een van zijn gedichten had verstopt.
ojuist verschenen
wee vliegen in één klap
egin deze maand ben ik fysiek verhuisd, zoals te zien op de contact-pagina.